یادداشت

۲۲ دی ، جای جای ایران ، نماد میدان انقلاب تهران و نمایش حضور تحسین برانگیز و شگفتی ساز مردم بودحضوری سرشار از پیام که راهبرد، تکنیک و تاکتیک مرد دیوانه و سگ هار را به هم ریخت.چشم های از حدقه درآمده دشمن تاب چنین واکنشی را نداشت. 

« ذِمَّتِي بِمَا أَقُولُ رَهِينَةٌ وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ» تاریخ، همواره صحنه تکرار آزمون‌های بزرگ بوده است؛ آزمون‌هایی که با تغییر چهره‌ها، صورت عوض می‌کنند اما در محتوا تفاوتی ندارند. تقابل حق و باطل، میدان سنجش ایمان، آزمون مسئولیت‌پذیری نخبگان و کارگزاران و امتحان پایداری توده‌ها، نه متعلق به یک مقطع خاص، بلکه حقیقتی جاری در طول حیات بشر است.در چنین بستری، سخن امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام نه گزارش یک دوره تاریخی، بلکه نقشه تبیین دیروز، امروز و فردای جامعه است.

تحولات بزرگ تاریخی همواره در بستر زمان شکل می‌گیرند و هیچ دگرگونی عمیقی، ناگهانی و بی‌ریشه پدید نمی‌آید. تاریخ بشر، عرصه ظاهرشدن تدریجی اندیشه‌ها و فرسایش آرام اما پیوسته بنیان‌هایی است که زمانی مستحکم و بی‌رقیب می‌نمودند. آنچه امروز در سطح جهانی مشاهده می‌شود، نه مجموعه‌ای از بحران‌های پراکنده و اتفاقی، بلکه نشانه‌های انباشته‌شده یک فرایند تاریخی معنادار است؛ فرایندی که در آن، تمدن مبتنی بر قدرت و ثروتِ جداشده از معنا، به مرحله بازخواست درونی رسیده است.

تحولات اخیر منطقه بار دیگر نشان داد که میدان رقابت قدرت‌ها دیگر محدود به نبردهای سخت نیست؛ جبهه اصلی امروز «عرصه ذهن و معنا» است. جنگ روایت‌ها، مهندسی ادراک، تربیت شبکه‌های فکری و عملیات رسانه‌ای، به ابزارهای اصلی قدرت تبدیل شده‌اند. در چنین شرایطی، بازخوانی رابطه امنیت ملی، نقش مردم و جایگاه ایران ضرورتی راهبردی است.

در منظومه‌ی معارف اسلام، فاطمه‌ی زهرا سلام‌الله‌علیها صرفاً یک شخصیت تاریخی نیست؛ او تجسمی از حقیقت انسان کامل است که در سیمای زنانه، پیام جاوید توحید و کرامت را بازخوانی کرده است.

تحولات اخیر منطقه بار دیگر نشان داد که میدان رقابت قدرت‌ها دیگر محدود به نبردهای سخت نیست؛ جبهه اصلی امروز «عرصه ذهن و معنا» است. جنگ روایت‌ها، مهندسی ادراک، تربیت شبکه‌های فکری و عملیات رسانه‌ای، به ابزارهای اصلی قدرت تبدیل شده‌اند. در چنین شرایطی، بازخوانی رابطه امنیت ملی، نقش مردم و جایگاه ایران ضرورتی راهبردی است.

نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر، که از نوزدهم تا بیست‌ودوم آبان‌ماه در پردیس سینمایی ملت و به دبیری خانم مریم پیرکاری برگزار شد، اگرچه در ظاهر امسال رنگ آرامش و نظم بیشتری داشت، در عمق خود حامل نشانه‌هایی بود از یک مسیر تازه؛ مسیری که می‌تواند با اندکی تدبیر به احیای هویت سینمای شهری در منظومه فرهنگی تهران بینجامد.به عنوان یک مخاطب فرهنگی که از نزدیک شاهد جریان برگزاری این جشنواره بودم، حس غالب در پایان چهار روز نمایش و گفت‌وگو، حس امید به تغییر بود؛ امیدی مبتنی بر اینکه ضعف‌های امسال نه نقطه‌ پایان، بلکه نشانه‌هایی از بلوغ تدریجی و نیاز به تحول و بازنگری ساختارهاست.

در نظام جمهوری اسلامی ایران، اقتصاد بر پایه‌ی اصولی چندسطحی هدایت می‌شود، قانون اساسی بنیان‌های عدالت و مالکیت را تعیین می‌کند، رهبر معظم انقلاب جهت‌گیری‌های کلان را ترسیم می‌سازد، شورای عالی امنیت ملی (شعام) و مجمع تشخیص مصلحت سیاست‌های کلان را هماهنگ می‌نمایند، و دولت و مجلس این سیاست‌ها را در قالب برنامه و قانون اجرایی می‌کنند. اما پرسش اساسی این است که احزاب،‌ جبهه ها و ائتلاف های جریانی در این ساختار چندلایه چه جایگاهی دارند؟ آیا تنها نقش «مشاور» را بر عهده دارند، یا در واقع به سطح «قدرت تصمیم‌ساز» رسیده‌اند؟ 

در حالی‌که بسیاری از نظام‌های سیاسی جهان در برابر بحران‌های چندلایه فرو می‌پاشند، انقلاب اسلامی ایران نزدیک به نیم‌قرن، با تکیه بر منطق رهبری جهادی و ایمان‌محور، نه‌تنها دوام یافته بلکه به الگوی پایداری و امید برای ملت‌های مستضعف جهان بدل شده است؛ الگویی که با مدیریت هوشمندانه رهبر انقلاب، توانسته کشتی انقلاب را از امواج سهمگین جنگ، تحریم، فتنه و فشار روانی عبور دهد و در مداری بی‌نظیر از اعتماد مردمی و تدبیر الهی، سپر حائل امت اسلام در برابر توطئه‌های جهانی شود.

در روزگاری که زمین از عطش می‌نالد و آسمان از بخشش بازمانده است، خواندن خطبه‌ای از امام علی‌ علیه‌السلام چون نسیمی از آگاهی بر دل‌های خشک ما می‌وزد. خطبه ۱۱۵ نهج البلاغه یا خطبه اِستِسقاء دعایی در طلب باران است که پس از نماز باران در یکی از خشکسالی‌های کوفه در ایام حکومت امام علی(ع) بیان شد. این خطبه ، نه فقط مناجاتی برای طلب باران، بلکه تذکری است برای انسان معاصر که از توازن درونی با آفرینش فاصله گرفته است. امام، در میان مردم کوفه، وقتی آثار خشکسالی در چهره‌ی زمین و جانِ چهارپایان هویدا شد، با زبانی به نهایت بلاغت به درگاه خداوند پناه برد. در نگاه آن حضرت، قحطی نه صرفاً یک حادثه‌ی طبیعی، بلکه نمادی از قحط ایمان و کاستیِ تقوا در جامعه بود.

تمامی حقوق محفوظ است.

امام خامنه ای امام خمینی
                 

 

 

Template Design:Dima Group