یادداشت

در نقد و نظر پیرامون گفتارها و نوشتارهایی که به افراط و تفریطِ انقلابی یا میانه‌روی می‌انجامند، به‌نظر می‌رسد اگر نوعی خودنگهداری، سکوتِ تکلیف‌مدارانه و پرهیز از شتاب‌زدگی را پیشه کنیم، مطالبات امتِ مبعوث در همه صحنه‌ها، به عنایت الهی پیش‌تر و بهتر پیش خواهد رفت.
اتفاق‌نظر همه بر این است که «ده‌بندی» که امام عزیزمان برای مدیریتِ پایانِ این مرحله از جنگِ رمضان تأیید فرمودند، بی‌کم‌وکاست صراط مستقیم امت برای غلبه بر استکبار، صهیونیسم و ترفندهای هزار رنگ و هزار چهره آنان است.
حب و بغض‌های خارج از این قاعده، کج‌راهه و تله‌ای است برای باختن به دشمن.
تمام شخصیت‌ها، تحلیل‌ها و مواضع باید با ترازوی اجرای بی‌غل‌وغشِ شروط ده‌ماده‌ای امام عزیزمان سنجیده شود.
بی‌جا نیست اگر کلام امامِ شهید را بار دیگر یادآور شویم:
اوّلاً مذاکره‌ی با آمریکا هیچ تأثیری در رفع مشکلات کشور ندارد؛ این را باید ما درست بفهمیم. این‌جور به ما وانمود نکنند که اگر نشستیم پشت میز مذاکره با آن دولت، فلان مشکل یا فلان مشکل حل میشود؛ نخیر، از مذاکره‌ی با آمریکا هیچ مشکلی حل نمیشود. دلیل: تجربه. ما در دهه‌ی ۹۰ نشستیم حدود دو سال با آمریکا مذاکره کردیم ــ البتّه آمریکا تنها نبود؛ چند کشور دیگر هم بودند، لکن محور آمریکا بود، عمدتاً آمریکا بود ــ دولت آن روز ما نشست مذاکره کرد، رفتند، آمدند، نشستند، برخاستند، مذاکره کردند، گفتگو کردند، خندیدند، دست دادند، رفاقت کردند، همه‌کار کردند، یک معاهده‌ای هم تشکیل شد؛(۵) در این معاهده، طرف ایرانی خیلی هم سخاوت به خرج داد، خیلی امتیاز داد به طرف مقابل، امّا همان معاهده را آمریکایی‌ها عمل نکردند؛ همین شخصی که حالا الان سر کار است،(۶) این معاهده را پاره کرد؛ گفت پاره میکنم و کرد؛ عمل نکردند. قبل از این هم که او بیاید، همانهایی که این معاهده با آنها انجام گرفته بود به معاهده عمل نکردند؛ معاهده برای این بود که تحریمهای آمریکا برداشته بشود، [امّا] تحریمهای آمریکا برداشته نشد.
در مورد سازمان ملل هم یک استخوانی لای زخم گذاشتند که مثل تهدیدی همیشه بالای سر ایران وجود داشته باشد.(۷) این معاهده، محصول مذاکره‌ای است که به نظرم دو سال ــ یا بیشتر یا کمتر ــ طول کشید. خب این تجربه است دیگر؛ از این تجربه استفاده کنیم. مذاکره کردیم، امتیاز دادیم، کوتاه آمدیم، امّا نتیجه‌ای را که مقصودمان بود به دست نیاوردیم؛ همین معاهده را هم با همه‌ی این نقصهایی که داشت، طرف مقابل باز خراب کرد، نقض کرد، پاره کرد. با یک چنین دولتی مذاکره نباید کرد؛ مذاکره کردن عاقلانه نیست، هوشمندانه نیست، شرافتمندانه نیست.
مجتبی شاکری

نوشتن دیدگاه

Security code تصویر امنیتی جدید

ارسال

تمامی حقوق محفوظ است.

امام خامنه ای امام خمینی
                 

 

 

Template Design:Dima Group