تشییعِ باشکوه پیکرِ مطهرِ آن «امامِ شهید» در ایران و عراق، بعثتی دوباره بود که لرزه بر اندامِ ابرجنایتکاران انداخت....
با واکاوی دقیق در پیام 18 تیر ولیفقیه زمان، حضرت آیتالله خامنهای (مدظلهالعالی)، درمییابیم که انقلاب اسلامی ایران یک رویدادِ دفعی و تصادفی در تاریخ نیست؛ بلکه امتدادِ بعثت پیامبر اعظم (ص) و حلقهای استوار از زنجیرهی تحولات تاریخساز، بهویژه نهضت عاشورای حسینی است. انقلاب اسلامی، تبلورِ عینیِ آن مکتبی است که از قیام حسین (ع) آغاز شده و تا امروز در دامنِ زنان و مردانی که با شیرِ محبتِ اهلبیت (ع) رشد یافتهاند، استمرار یافته است. امام خمینی (ره) و خلف صالح ایشان، با تکیه بر این پشتوانهی معرفتی، پرچم انقلاب را در عصر حاضر برافراشتهاند تا آن را به دستِ صاحب اصلیاش، حضرت بقیهالله الاعظم (عج) برسانند. تحققِ وعدهی ظهور، مستلزم زمینهسازیِ فعالانه است؛ چنانکه امامِ حاضر با توصیفی دقیق از «امامِ شهید»، فرمودند: «او حسینی اندیشید، حسینی زیست، حسینی جهاد کرد و در نهایت، حسینی جانِ خویش را در راهِ مکتبِ سرخ شهادت فدا کرد.»
آنچه رهبر فرزانه انقلاب ترسیم کردهاند، اتصالِ «آن زمان» (عاشورا) به «این مکان» (ایران، عراق و سراسر جبهه مقاومت) است که عملاً مرزهای ملی و رسمی را در نوردیده است. این نشان میدهد که انقلاب اسلامی دیگر یک پدیده محدود به مرزهای جغرافیایی نیست؛ بلکه یک شبکهی «فراملی» است که با خونِ «حسینیانِ زمان» تغذیه میشود. این جریان، «پروژهی انفعال» را که جبهه استکبار و صهیونیست در پی القای آن است، به کلی خنثی میکند. عبارت «خونخواه او هستیم» عهدی است که از دامنِ مادرانِ شهدا تا میدانِ نبرد جاری است و مستقیماً تمام زمزمههای «صلحِ شرافتمندانه ، تسلیمی و انفعالی» را از اعتبار میاندازد. انرژی متراکم در «خونخواهی» یک کنشِ فعالانه، تهاجمی و مطالبهگر است، نه یک موضعِ تدافعی. این پیام، تداومِ منطقِ «هیهات منالذله» در بزنگاههای تاریخی است؛ منطقی که نه تنها مرزِ میانِ حق و باطل را عیان میسازد، بلکه با رسوا کردنِ عمقِ وادادگیِ غربپرستان، نقابِ فریبِ شیطانِ بزرگ را برای بلعیدنِ هویتِ ملتِ ایران، از چهرهاش میدرد.
بیتردید، خیزشِ امروزِ ملت قهرمان ایران، پیوندی ناگسستنی با این تاریخِ خونبار دارد. تشییعِ باشکوه پیکرِ مطهرِ آن «امامِ شهید» در ایران و عراق، بعثتی دوباره بود که لرزه بر اندامِ ابرجنایتکاران انداخت. این رخداد، «تغییر پارادایم» بزرگی ایجاد کرد؛ تحلیلگرانِ واقعبینِ غربی معترفاند که تاریخِ عراق را باید به دو دورهی «پیش از تشییع» و «پس از تشییع» تقسیم کرد. دشمن در محاسباتِ مادیِ خود میپنداشت با شهادتِ یک فرمانده، سیستم را فلج میکند، اما خونِ این شهدا، نه تنها عاملِ ضعف نیست، بلکه ابزارِ تهاجمیِ ماست. این خون، فضای روانیِ دشمن را ناامن کرده و به «موتورِ محرکِ امتِ اسلام» بدل شده است.
شهادتِ آن رهبرِ مجاهد، در حقیقت «فرمانِ آغازِ حمله» به منافعِ استکبار و صهیونیسم بینالملل در غرب آسیا بود؛ آغازی بر یک پویاییِ جهانی. امروز، مردمِ ایران نه تنها وارثانِ تمدنِ نوین اسلامی، بلکه منتقمانِ خونِ امام حسین (ع) و امامِ شهیدِ خویشاند. وقتی رژیمِ اشغالگرِ قدس، تدابیرِ حفاظتی از نتانیاهو و خانوادهاش را دائمی اعلام میکند، اعترافی است بر اینکه جنایتکاران دیگر نباید طعمِ امنیت را بچشند. سخنِ حکیمانه امامِ حاضر که « آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد »، چراغِ راهِ این امت است.
پیامِ اخیرِ ایشان، تأکیدی صریح بر «مکتبِ امامِ شهید» و فراخوانی برای «قُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى» در سراسرِ گیتی است. این انتقام، محدود به یک شخص یا یک دستگاهِ سیاسی نیست؛ بلکه «عهدِ ملی» و تکلیفی بر عهدهی تمامی آزادگان عالم است که با روحیهای انقلابی، تقاصِ خونِ آن شهیدِ عزیز و شهدایِ جنگهای تحمیلی را از سردمدارانِ کفر و شرک بستانند.
امت مبعوث با آزمون های مختلفی که در 47 سال داشته اند با عمق جان می دانند که شهادت پایان نیست، ارتقاست. در مکتب حسین (ع)، دشمن با کشتنِ قهرمانان ما، آنها را «محدود» نمیکند، بلکه «تکثیر» میکند. امروز هزاران جوانِ باانگیزه و جانفدا در ایران و منطقه، پرچم «یالثارات الحسین» آن شهید را بر دوش گرفتهاند. حضور میلیونی در شهرها نشان داد که بین تهرانی، قمی، نجفی و کربلایی، یک «نخِ تسبیحِ» مشترک وجود دارد؛ این نخ، عشق به «مکتبِ مبارزه» است. دشمن از این «شورِ حسینی» میترسد، چرا که این خروشی است که عقلِ مادیِ آنها به درکش نمیرسد.
باید فهم کرد که جانکاه است که پیکرهایِ پاکِ آن شهید و یارانش، نشانهایی از یادگارانِ حضرت زهرا (س)، امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) داشتند. امید آنکه در طلیعهی ظهور، به اذنِ پروردگار از قبورِ خویش برخیزند و در رسالتِ تاریخیِ مهدوی، یاورِ مقتدایِ خویش باشند. آن روز، روزِ فرخندهای است که در آن، تمامیِ مظلومانِ تاریخ که به دستِ استکبار به مسلخِ شهادت رفتند، زنده میشوند تا با یاریِ امامِ زمان (عج)، جهان را از لوثِ وجودِ ستمکاران پاک گردانند. دشمنِ ما در محاسباتش اشتباه کرده؛ او فکر میکند با شهادتِ یارانِ ما زمینگیر شدهایم، حال آنکه آسمان و آسمانیان هم برای استقبال ما آغوش گشوده اند و خونِ آنها، ریشههای مقاومت را در دلِ ملتهای منطقه محکمتر کرده است. ما نه میترسیم و نه سازش میکنیم، چون «خونخواهیم». انشاءالله.
وجیهه آزادگر
دبیر کارگروه بانوان جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی
